| Greinasafn |
2010 |
| Articles in English |
11.3.2010 ICELAND AND THE CURRENT ECONOMIC CRISIS. POLITICAL COMPLICATIONS AND THE WAY FORWARD 14.8.2009 ICELAND AND THE EUROPEAN UNION 8.8.2009 POLITICAL FIRST-AID? Iceland and EU 20.7.2009 ICELAND: FROM CRISIS TO RECOVERY |
| All articles in English |
31.8.2009
SVARTBÓK KOMMÚNISMANS: SVÖRT SÁLUMESSSA
Inngangsorð: Nú er komin skýringin á því, hvers vegna Hannes Hólmsteinn Gissurarson, prófessor, hefur látið óvenjulítið fara fyrir sér að undanförnu. Ástæðan er ekki endilega sú, að fjörbrot frjálshyggjunnar hafa skekið íslenskt þjóðfélag til grunna – og reyndar heimsbyggðina alla í þokkabót – og að þetta hafi vakið prófessornum efasemdir um trúverðugleik trúboðsins. Ástæðan er sú, að prófessorinn hefur lokað sig inni við að snúa hinu mikla franska ritsafni: “Svartbók kommúnismans” yfir á íslensku. Þetta er mikið verk, sem verðskuldar vandaða umræðu um ýmis undirstöðuatriði í stjórnmálum samtímans – ekki síst nú, þegar frjálshyggjutilraunin með Ísland hefur brugðist og við stöndum sem þjóð frammi fyrir þeirri óumflýjanlegu spurningu: Hvers konar þjóðfélag viljum við byggja upp á rústum hins hrunda? Fyrir þetta á Hannes Hólmsteinn hrós skilið.
Í tilefni af útkomu bókarinnar var efnt til málþings um efni hennar á vegum ýmissa stofnana háskólans í Þjóðminjasafni Íslands í hádeginu mán. 31.08.09. Björn Bjarnason fv. dómsmálaráðherra, stýrði fundi. Göran Lindblad, sænskur hægrimaður, sem beitti sér fyrir samþykkt ályktunar þings Evrópuráðsins um glæpi kommúnismans, reifaði málið. Undirritaður var til andsvara f.h. hugmyndaarfs marxismans og velferðarríkis jafnaðarstefnunnar, sem hefur sótt sitthvað af gagnrýni sinni á hinn óbeislaða kapítalisma til Karls Marx og arftaka hans. Lindblad lýsti þeirri skoðun, að Sovétgulagið væri óhjákvæmileg afleiðing af kenningum Marx. Ég andmæli þeirri skoðun og spyr: Er sanngjarnt að kenna Kristi um seinni tíma óhæfuverk kaþólsku kirkjunnar: Ofsóknir hennar á hendur trúvillingum, krossferðir á hendur heiðingjum, ritskoðun gegn röngum skoðunum, rannsóknarréttur gegn grunuðum efasemdarmönnum, nornaveiðar gegn konum og þegjandi samþykki við Gyðingaofsóknum og sitt hvað fleira óbermilegt? Í eftirfarandi texta er að finna frekari rökstuðning fyrir þeim skoðunum, sem ég lýsti á fyrrnefndum fundi. – JBH .
Það er með öllu ástæðulaust að fara niðrandi orðum um það fólk sem gekk til liðs við kommúnismann, í miðri heimskreppu kapítalismans, milli tveggja heimsstyrjalda á öldinni sem leið. Annars vegar blasti við kerfishrun kapítalismans. Hins vegar var draumurinn um mannúðlegra þjóðfélag, þar sem arðrán manns á manni yrði afnumið.
Það var þegar sönnunargögnin fóru að hrannast upp um, að draumurinn hefði snúist upp í martröð, að leiðir skildi. Annars vegar voru þeir, sem lokuðust inni í afneitun og forherðingu og urðu lífslyginni að bráð. Hins vegar voru þeir, sem höfðu manndóm til að horfast í augu við staðreyndir og báru sannleikanum vitni, þótt það kostaði að færa fórnir. Af þessu er mikil saga, sem er sögð í þessari svörtu sálumessu um sögu kommúnismans, sem nú kemur út í íslenskri þýðingu.
Ég tel, að Hannes Hólmsteinn hafi gert rétt í því að gera hlé á frjálshyggjutrúboði sínu, rétt á meðan fjörbrot frjálshyggjunnar skekja heiminn þessi misserin; og koma þess í stað harmsögu kommúnismans á framfæri við seinni kynslóðir Íslendinga, sem þekkja ekki þessa sögu nema af afspurn. Það er margt líkt með skyldum. Ég hef löngum þóst kenna skyldleika milli kommúnista og frjálshyggjutrúboða, sem ég hef iðulega kallað “kommúnista með öfugu formerki”. Og víkur þá sögunni að hinum “hundgrimmu ofvitum Stórasannleiks.”
Stórisannleikur
Hvers vegna snerist draumur kommúnismans upp í martröð gúlagsins? Um það hafa verið skrifuð heilu bókasöfnin, án þess þó að fræðimenn séu á eitt sáttir. Sumir leggja áherslu á það sögulega slys, að fámenn klíka ofstækismanna náði völdum í Rússlandi. Þeir Lenín og Stalín, lögfræðingurinn og prestlærlingurinn, hófust handa um að framkvæma eitthvað, sem gekk undir nafni sósíalismans, allsherjar þjóðnýting með valdboði.Rússland var vanþróað lénsveldi án nokkurrar lýðræðishefðar. Hrun keisaraveldisins og ósigur í fyrri heimsstyrjöldinni snerist upp í borgarastyrjöld. Borgarastyrjöld snýst um það að sigra, hvað sem það kostar, þ.m.t. að útrýma andstæðingnum, ef með þarf. Við þetta bætist aldalöng ofbeldishefð rússneska keisaradæmisins. Þessi skýring inniheldur eitthvert sannleikskorn, svo langt sem það nær. Nefnilega að rússneska byltingin hafi verið sögulegt slys. En hvernig verður þá komið í veg fyrir, að svona slys endurtaki sig?
Höfundar þessarar bókar freista þess að kafa dýpra. Þeir beina kastljósinu að hlutverki menntamannsins – eigum við að segja spámannsins – í sögunni. Ef kommúnisminn var formúla: Afnám einkaeignarréttarins og öll völd til Flokksins – í nafni “alræðis öreiganna” – þá stóð ekki til að bjóða upp á neinar samningaviðræður. Hér gildir tungutak Gamla testamentisins: “Sá sem ekki er með mér, er á móti mér”.
Byltingin var hvorki málfundaklúbbur né sunnudagaskóli. Þeir sem taldir voru standa í vegi fyrir framrás byltingarinnar, voru skilgreindir sem óvinir. Óvinum ber að útrýma, af því að þeir standa í vegi fyrir “framrás sögunnar.” Hér koma engar málamiðlanir til greina. Þetta er upp á líf eða dauða. Þetta snýst um allt eða ekkert. Stórisannleikur hlustar ekki á efasemdir eða gagnrýni; hann umber ekki og miðlar ekki málum. Hann krefst skilyrðislausrar undirgefni, að viðlagðri dauðarefsingu.
Svona hugsa hinir “hundgrimmu ofvitar Stórasannleiks.” Þeir eru alls staðar hættulegir umhverfi sínu. Nái þeir völdum er afleiðingin ógnarstjórn, sem endar í útrýmingarbúðum. Það er framlag beggja, sovétkommúnismans og þýska nasismans, til siðmenningarinnar. Auschwitz var bara tæknilega fullkomnara en Vorkuta.
Hvorki kommúnisminn né nasisminn eru sögulega einangruð fyrirbæri, sem urðu til fyrir slysni og síðan ekki söguna meir. Hvort tveggja á rætur í mannlegu eðli. Ef grannt er skoðað, er víða að finna hliðstæður í mannlegri breytni. Stórisannleikur – allsherjar lausn á vanda hins hrjáða mannkyns – hefur gengið undir ýmsum nöfnum í rás sögunnar. Allah er einn og Múhameð er spámaður hans. Ég er Guð þinn og þú skalt ekki aðra guði hafa.
Þetta hljómar allt kunnuglega. Margir hafa orðið til að benda á sameiginleg ytri tákn kommúnismans og helstu trúarbragða: Í báðum tilvikum finnum við heilaga ritningu og ritningarstaði; óskeikulan páfa, spámenn og píslarvotta; ritskoðunin og rannsóknarrétturinn er á sínum stað, sem og ofsóknir villutrúarmanna. Kaþólska kirkjan ástundaði líka krossferðir á hendur hinum trúlausu og lagði blessun sína yfir Gyðingaofsóknir. Með illu skal illt útreka, lýsir hugarfari hins sanntrúaða.
Margt er líkt með skyldum
Það er margt líkt með skyldum. Sumir trúðu á þjóðnýtingu framleiðslutækjanna og alræði öreiganna. Aðrir trúa á hina ósýnilegu hönd markaðarins, sem kemur þeim í stað guðlegrar handleiðslu. Ef treysta má markaðasöflunum til að leysa öll vandamál, hafa stofnanir lýðræðisins engu hlutverki að gegna lengur. Ef þörf krefur, þá leiðréttir markaðurinn sig sjálfur. Það þýðir að pólitísk íhlutun, samkvæmt leikregum lýðræðis, er ekki einungis óþörf, heldur beinlínis af hinu illa.Þetta er hugmyndafræði auðhyggjunnar – plutocracy – þar sem auðgildið er sett ofar manngildinu. Það er engin tilviljun, að hún leiðir til þjóðfélagsskipunar, þar sem auður , völd og áhrif safnast á fáar hendur. Í slíku þjóðfélagi er lýðræðið eins konar sýndarveruleiki, þar sem það er bæði keypt og mýlt. Þetta er sú heimsmynd, sem blasir við rúmlega sex milljörðum jarðarbúa. Örfámennur hópur ofurríkra á, eða ræður yfir auði, sem mælist meiri en þjóðartekjur helmings jarðarbúa. Annars vegar er auðsæld örlítils minnihluta ofurríkra; hins vegar er örbirgð mikils meirihluta jarðarbúa, sem dregur fram lífið í skugga þrálátra sjúkdóma og yfirvofandi hungursneiðar.
Fyrirheit kommúnismans um afnám arðráns manns á manni reyndist vera fjarlægur draumur, sem snerist upp í andhverfu sína. Fyrirheit kapítalismans sem gróttarkvörn velmegunar alls mannkyns er fjarri því að hafa ræst, þrátt fyrir gríðarlega auðsköpun á öld iðnvæðingar. Auðnum er eftir sem áður herfilega misskipt. Vera má að vísindin búi yfir tæknilegri kunnáttu til að leysa vandamál örbirgðarinnar. En hitt er jafnvíst, að þau eru þá ekki í þjónustu þess mannvits, sem dugar til að leysa vandann.
Halldór Kiljan Laxness lýsti á sínum tíma efasemdum sínum um, að það sem hann kallaði “hið sauðmeinlausa sósíal-demókratí” væri til stórræðanna við að breyta mannfélaginu til hins betra. Og mikið rétt: Sósíal-demókratíið getur ekki stært sig af neinum Stórasannleik; það boðar ekki harða kenningu og enga allsherjarlausn. Þar fyrirfinnst engin heilög ritning og enginn óskeikull páfi. Enginn er þar rannsóknarrétturinn né ritskoðunin. Eiginlega varð jafnaðarstefnan bara til með samstöðu fátæks fólks sem viðbrögð við og andóf gegn ómennskum þjóðfélagsháttum hins óbeislaða kapítalisma iðnbyltingarinnar.
Jafnaðarmenn vildu láta á það reyna, hvort unnt væri að koma fram umbótum, skref fyrir skref, með friðsamlegum hætti og án ofbeldis. Þetta þýddi að fara hina seinvirku og vandrötuðu leið lýðræðis og þingræðis, í stað þess að boða hið fullkomna sæluríki, sem ætti að rísa með blóðugri byltingu upp úr ragnarökum kapítalismans. Hugmynd jafnaðarmanna var t.d. ekki að útrýma markaðsöflunum, heldur að beisla þau og gera þau manninum undirgefin á þeirri forsendu, að markaðurinn væri að vísu harður húsbóndi, en þarfur þjónn. Sænskir jafnaðarmenn hafa á 70 ára valdaferli varla þjóðnýtt eitt eða neitt. Þeir hafa hins vegar virkjað lýðræðið til þess að beisla markaðsöflin í þágu alls almennings. Niðurstaðan er hið norræna velferðarríki, þar sem ríkir meiri jöfnuður en víðast hvar annars staðar og lýðræðið hefur hvorki verið keypt né mýlt.
Af þeim þjóðfélagstilraunum, sem mannkynið fékkst við, með ærnum fórnarkostnaði á öld öfganna, sýnist mér norræna velferðarríkið vera sú samfélagsgerð, sem best hefur staðið af sér storma og stríð samtímans – hingað til. Kannski er það vegna þess að jafnaðarmenn hafa aldrei þóst höndla Stórasannleik. Þeir hafa hins vegar komist upp á lag með að gera ekki of stífar kröfur um, að hinn breyski maður bæti ráð sitt. Við vitum af eigingirni hans og sjálfselsku, sem kapítalisminn skírskotar til, og reynum að virkja hvort tveggja til að útrýma fátæktinni. Með fortölum og aðhaldi – lýðræðinu – reynum við að hafa taumhald á öfgunum með skírskotun til okkar “betri manns” – í krafti samstöðu og samábyrgðar.
Jón Baldvin Hannibalsson
Ummæli við grein
31.8.2009 17:33:30Gunnar Axel Axelsson
Góður!
31.8.2009 17:41:32
Benedikt Sigurðar
Frábær greining.
Þakka þér fyrir. En nú vantar "leiðsögn" frá íslenskum jafnaðarmönnum í nútimanum, þar sem við kynnum praktískar lausnir og útfærum meginatriðin upp á vandamál dagsins í dag; - í miðjum rústum. Ég sé því miður enga slíka - hvorki hjá Samfylkingu né Vinstri Grænum.
Kveðja
bensi
31.8.2009 18:17:39
Erla Hrönn Vilhjálmsdóttir
Amen.
Engu við þetta að bæta.
31.8.2009 18:35:19
Óðinn Hilmisson
Skýr og skemmtileg grein hjá þér Jón !
Maður blæs á allar Heimsendaspár Munnsafnaðarins (Sjálfstæðisflokksins) Eftir þessa lesningu .
Var Hannes Hólmsteinn á launum hjá Ríkinu við þíðingu
bókarinnar eða fékk hann skattfrjáls fríðindi úr Munnsöfnuðinum ?
Kv. Óðinn Hilmisson efsti maður Tónlistans og útlagi frá Vestmannaeyjum.
31.8.2009 19:03:08
Jón Skafti Gestsson
frábær grein hjá þér, bestu þakkir
31.8.2009 19:17:08
Jón Jónsson
Hann er verklaus prófessor við HÍ svo að hann hefur framfærsluna
þaðan. Eitthvað verður hann að gera. Laxness verkefnið var það s.l. 5 ár. Svart bókin síðast.
31.8.2009 19:41:23
Andrés Björgvin Böðvarsson
Mér hefur einmitt sýnst að helsta ein helsta nauðvörn frjálshyggjupostula landsins sé sú að frjálshyggjan hafi ekki gengið nógu langt, reglurnar hafi þvælst fyrir með skelfilegum afleiðingum. Þetta minnir mig á velferðarguðfræðingana í Kanans landi sem segja, þegar einhver fær ekki bót allra sinna meina eða nýtur ekki efnahagslegrar velgengni, "trú þín er ekki nógu sterk".
31.8.2009 21:01:15
Bryndís
Friðgeirsdóttir
Heyr, heyr. Þetta er góð lesning minn kæri. Hafðu þökk fyrir þetta.
Bryndís Friðgeirs,
Ísafirði
31.8.2009 21:19:09
Leifur Björnsson
Góð grein eins og við var að búast.
Viðbrögð Sjálfstæðissmanna við hruni nýfrjálshyggjunnar
minna ótrulega mikið á viðbrögð sanntrúaðra kommúnista við hruni kommúnismans á sínum tíma.
31.8.2009 21:27:05
Eyjólfur Kjalar Emilsson
Þetta var flest alveg rétt og ágætt hjá Jóni Baldvin, þannig séð. En tvennt vildi ég gera athugasemdir við: (1) Hann talar um óhæfuverk katólsku kirkjunnar. Það má til sanns vegar færa en um flest af því sem hann nefnir (að vísu ekki krossferðir en það hefði eins getað verið) eru lúterska kirkjan og mótmælendakirkjur almennt meira sekar, ekki síst á Íslandi Hitt er (2) að Jón Baldvin, sem hefur skrifað svo marga ágæta pistla síðustu vikur og mánuði, skuli vera að eyða púðri í hann Hannes. Hann er ekki og hefur aldrei verið nema blaðra sem best er látin alveg óáreitt. Það mun farsælast.
E.
31.8.2009 22:49:09
Einar
Skv. neðangreindri tilvísu þá hefur fjörbrot frjálhyggjunnar ekki enn endanlega komið fram:
http://vald.org/greinar/090831.html
Það sem Jóhannes Björn sagði í bók sinni, Falið Vald sem kom út í kringum 1980 hefur nokkurnveginn gengið eftir. Varðandi hvað er í gangi með kapítalið.
Pólitíska spurningin, sagnfræðilega séð, er hvort sósíaldemókratar sem að eru enn að selja norræna módelið verða dæmdir sem nytsamir sakleysingar sem að framlengdu kapitalíska söguskeiðið. Söguskýring JBH er því kannski full snemmborin.
Vandamálið framundann er fyrst og fremst að það er nú þegar of mikið af ákveðinni skepnu á Bláa hnettinum - mannskepnunni. Hefur norræna sósíódemokratíið einhverja pólitíska lausn á henni?
Einar
31.8.2009 23:50:13
ee
http://www.dv.is/brennidepill/2009/8/31/abyrgd-haskola-islands-hruninu/
Här finns en artikel skriven af Johann Hauksson. Det kan vara intressant att vidga perspektiven genom att läsa den parallellt med JBH's.
Vassa pennor som kompletterande enheter, delvis HHG's funktion inom HI, landets högsta instans vad avser kunskapsinhämtning och förståelse för och införlivande av kritiskt tänkande oavhängigt politiska krafters rigiditet och dels JBH's aspekter vad avser styrelseparadigm: kommunism versus kapitalism.
JBH's formuleringar om att HHG gjorde rätt genom att ta paus i sin fria marknadspropaganda kan jag tycka tyder på JBH's kloka diplomatiska förankring.
För mig är han tjuv och betraktar det som skandal att han fick fortsätta inom HI.
1.9.2009 00:06:57
Guðmundur Ólafsson
Í keisaraveldinu var frumstæð lýðæðishefð en réttarríkið var ekki fyrir hendi.
Kommúnisminn og Kapítalisminn hrynja vegna þess að menn eru gerðir alvaldar, mennirnir í flokksstjórninni og mennirnir í hlutafélagsstjórninni.
Nú eru skítalabbarnir að freista þess að fá greiðslustöðvun á glæpafyrirtækin svo ekki sé hægt að hefja lögreglurannsókn á þeim. Auðvitað verður að koma í veg fyrir þetta alræði stjórnarmannanna, almannavaldið verður að geta fylgst með þessu líð.
Jón verður brattari með aldrinum, fín grein og ekki skemmir að Eyjólfur Kjalar blandi sér í málið. Það er rétt hjá honum, ekki er ástæða til að fjalla mikið um hinn dæmda ritþjóf.
1.9.2009 00:28:12
Stýrimaður
Hvatt kveða hræra Grótta
hergrimmastan skerja
út fyrir jarðar skauti
eylúðrs níu brúðir...
1.9.2009 00:34:39
Sveinn Aðalsteinsson
Ég tek undir það sjónarmið Eyjólfs Kjalar að Hannesi Hólmsteini sé gert allt of hátt undir höfði með því að taka hann alvarlega sem "fræðimann".
Honum var þröngvað sem prófessori upp á yfirvöld Háskóla Íslands. Háskólinn hlaut þar með sömu stöðu og háskólar í austanverðri Evrópu, meðan stjórnmálalegt einræði
ríkti þar, sem óhjákvæmilega síkti allar stofnanir þjóðfélaganna.
Einstrengilegt trúboð Hannesar grundvallast á öfgafullum lýsingum á pólitískum andstæðingum, þar sem þeim eru
gerðar upp skoðanir, eftir því sem trúboðanum hentir.
Af ofanskráðu leiðir að affarasælast er að leiða þennan postula
frjálshyggunnar hjá sér, sem vel að merkja hefur alla tíð lifað í skjóli og undir pilsfaldi ríkisvaldsins og hefur ekki þar fremur en í öðru verið samkvæmur sjálfum sér.
Sveinn Aðalsteinsson
1.9.2009 03:08:03
BB
Það er líklegast einfaldara fyrir kapítalistana í dag að hugsa um hvað kommanir hafi verið vondir með því að reikna hversu margir dóu eða voru drepnir í kommúnískum löndum, í kringum lókal framleiðslu þeirra og fangelsi. En ætli einhver viti hversu marga kapítalistarnir hafi drepið, og drepa enn í dag? Fólk í "þriðja heiminum" sem ferst úr fátækt, á ekki til hnífs og skeiðar, ungir menn í Guantanamo, fólk sem vinnur heilu og hálfu sólarhringana í verksmiðjum kapítalistanna og fær að launum lítið annað en menguð vantssból?
Ekki að þetta sé einhver keppni, - bæði er ömurlegt, og kapítalistar eins og Hannes Hólmsteinn og Björn Bjarna eru engu skárri í voðaverkunum en þær hryllingsverur fortíðar sem þeir eru svo duglegir við að fókusera á og gagnrýna. Við þá hef eg eitt að segja: Live in the now!
1.9.2009 04:09:48
Hallgrímur Jonasson
Fín lesning ,ekki veitir af slíku þegar fyrsti hrægammurinn
er lentur til að kroppa í hræið.
Þurfti hann endilega að koma flúgandi frá Canada af öllum
stöðum,þar sem í gildi er sterkur lagarammi um fjárfestingar
útlendinga(Canada Investment Act)og tekur sérstaklega á
hátæknifyrirtækjum en hrægammurinn millilenti í Svíþjóð að
ráði einhvers sem þekkir vel til.Vona að Magma Energy nái ekki
meirihluta í HS Orku
H T Jónasson
Calgary,Alberta
1.9.2009 07:12:15
Magnús Jónsson
Það er rétt hjá Eyjólfi Kjalar og Guðm. Ólafssyni: best að láta sprungnu blöðruna óáreitta. Mér er hlýtt til trúboðanna sem stundum banka upp á hjá okkur. En ég geri hvorki þeim né okkur neinn greiða með því að ræða við þá. Endar bara með því að þeir koma daglega og við neyðumst til að beyta brögðum eða dónaskap til að losna við þá. Heittrúaða skortir aldrei þrautseigju!
Á hitt er að líta að okkur vantar vandaða, fræðilega úttekt á þeim hugmyndagraut sem Jón Baldvin kallar "frjálshyggjutrúboðið". Og þar verður væntanlega ekki hjá því komist að leita fanga í heildarritsafni höfuðtrúboðans og bera þau saman við orð og gerðir valdhafa í stjórnmálum og bissnis.
En hvers konar frjálshyggja var þetta? Frjálshyggja er hugtak eins og sósíalismi og feminismi, jafnvel kratismi! Tegundirnar eru of margar til að alltaf sé ljóst við hvað er átt. Það er t.d. augljós munur á frjálshyggju Ólafs Björnssonar og Jónasar Haralz annars vegar, og svo hins vegar þeirri sem tók við og sótti í sig veðrið um og upp úr 1980. Líka á klassískri frjálshyggju og libertaríanisma (neo-liberalisma, nýfrjálshyggju). Líka á sæmilega jarðbundinni frjálshyggju sem tekur mið af því sem er, og svo hinni útópísku sem miðar allt við það sem ÆTTI, GÆTI eða ÞYRFTI að vera.
Þetta er mikil flóra og langt frá því að allt það glórulausasta hafi ratað hingað. En hvað rataði og hvaða myndir tók það á sig?
Tilgáta mín er sú að helstu hugmyndir klassískrar frjálshyggju hafi rutt brautina, síðan hafi nokkrar megin áherslur nýfrjálshyggjunnar bæst við og blandast með undraverðum hætti - hin ísl. sérstaða! - þjóðarhyggju og hreinni þjóðrembu.
Hugmyndin um Ísland sem alþjóðlega fjármálamiðstöð og ríkasta land í heimi (eins og hún er sett fram á frægri bók sem ég hvet alla til að lesa) er t.d frjálshyggja/nýfrjálshyggja sem ég veit ekki til að eigi sér neina hliðstæðu í hinum lýðfrjálsa heimi. Hingað til hefur þurft þjóðernissinnaða einræðisherra og undirtyllur þeirra til að spinna þræði af þessu tagi.
1.9.2009 14:40:40
Haraldur
annað dæmi um harðan kommúnisma í sögujarðar í dag er Norður Kórea.
Enn eitt dæmið um svarta sögu hugmyndafræði Karls Marx.
Hitt er svo annað, að þessi yfirferð um kommúnisman eins og hann atvikaðist í Sovietríkjunum var nokkuð hnitmiðuð og góð.
En skemmtilegust var þó samanburðurinn á kommúnismanum og sósial-demókrötum. Spurning hvort þar sé samanburður á tvennu illu...
Þó er það þannig að hin takmarka lausi jöfnuður getur aldrei orðið, þar sem að ef allir ætluðu að hafa það jafn gott á jörðinni og einn meðal Bandaríkjamaður (Bandaríkin er sá standard sem flest ríki heims horfa til hvað lífsgæði varðar) þá þyrfti mannkynið 12 og hálfa plánetu sambærilega jörðinni.
Slíkur jöfnuður er ekki fyrir hendi þar sem að á okkar plánetu búum við yfir takmörkuðum auðlindum og því er skortur gæða sem kemur í veg fyrir slíka framkvæmd.
2.9.2009 21:40:32
Halldór Björnsson
Undarleg hugmynd hjá EKE og GÓ að sjálfsagt sé að beita prófessor í stjórnmálaheimspeki þöggun þegar hann talar um Marxisma. Það er skrítin akademia.
Þetta er góð grein Jón, og áhugaverður samanburður við önnur valdaapparöt með stórasannleik í farteskinu. Einhvertíman las ég að stóra stökk Maó og menningarbyltingin hefðu valdið dauða álíka margra og heimsstyrjöldin síðari, sem var blóðugasta styrjöld mannkynssögunnar. (Kínverskur vinur minn fullyrðir reyndar að Maó hafi aldrei ætlað að drepa neinn, þetta hafi bara verið óæskilegar hliðarverkanir...). Ef lögð eru við voðaverk annarra komúnista leiðtoga, þá hefur þessi stóri sannleikur drepið fleiri en nokkur annar ismi. Og því miður eru sumir enn að, - í Norður Kóreu ku enn vera rekin gúlög sem jafnast á við það versta frá dögum Sovétsins.
11.9.2009 11:31:34
Erlingur Þ
Hannes lætur undirverktaka um vinnuna, sem hann skáir sig síðan fyrir.
Ólafur Björnson prófessor, skammaðist sín af skiljanlegum ástæðum fyrir Hannes, því að samkvæmt skilgreiningum Frjálshyggjunar, þá er Hannes auðvitað enginn Frjálshyggjumaður. Ólafur lýsti Hannesi eins og fíl í postulínsbúð, nokkuð sem passar ágætlega.
Kommúnisminn er eins og sumir segja dauður. Ég las á sínum tíma Fjármagnið eftir Karl Marx. Út frá sjónarmiði hagfræðinnar hafði Marx ýmislegt til málana að leggja. Mér þykir ekki ólíklegt að ástæðan fyrir bættum kjörum verkafólks hafi einmitt verið Marx og Engels að þakka. Atvinnurekendur hafa í gegnum tíðina beitt sömu aðferðurm nefnilega RÓGNUM. Það er að beita lygum og blekkingum í þeim tilgangi einum að ná höggstað á andsæðingnum.
Útfærslur Sovétríkjan gömlu voru síðan afleit og í raun hefur aldrei náðst að seta upp kerfi þar sem að sjónarmiðum Karl Marx hefur verið framfylgt, enda sagði Marx sjálfur, ef þetta er Marxismi þá er ég ekki Marxisti.
Grunnhugmynd Kommúnismans var því sú að bæta kjör fólks og fá vinnuskilyrði í lag.
Því hefur Blandað hagkerfi þótt nýta það skársta úr Sósíalísku kerfi og markaðshagkerfinu.
12.9.2009 19:55:58
Jón Valur Jensson
Það er ekki að spyrja að því að Jón Baldvin er sem fyrr gloppóttur í söguþekkingu sinni og fordómafullur gagnvart kaþólsku kirkjunni. Hann segir hér:
"Lindblad lýsti þeirri skoðun, að Sovétgulagið væri óhjákvæmileg afleiðing af kenningum Marx. Ég andmæli þeirri skoðun og spyr: Er sanngjarnt að kenna Kristi um seinni tíma óhæfuverk kaþólsku kirkjunnar: Ofsóknir hennar á hendur trúvillingum, krossferðir á hendur heiðingjum, ritskoðun gegn röngum skoðunum, rannsóknarréttur gegn grunuðum efasemdarmönnum, nornaveiðar gegn konum og þegjandi samþykki við Gyðingaofsóknum og sitt hvað fleira óbermilegt?"
1. Dr. Arnór, bróðir Jóns Baldvins, hefur svarað ágætlega þessu um Marx og afleiðingarnar af stefnu hans.
2. Sovétgúlagið er ekki eina dæmið af sínum toga um afleiðingar Marxismans. Kínverska tilraunin var jafnvel enn hrikalegri og sú kambódíska ennþá ókræsilegri, þótt smærri væri í sniðum nema að vísu miðað við höfðatölu.
3. JBH talar um ofsóknir kaþólsku kirkjunnar á hendur trúvillingum, en þær áttu sér ekki stað út fyrir kaþólsk lönd, heldur innan þeirra og voru afar smáar í sniðum, samantekið yfir nær 20 aldir, miðað við það sem kommúnisma og nazisma tókst á bara einum áratug i báðum tilvikum. Fáir voru í raun teknir af lífi fyrir trúvillu, og væri það gert, var það framkvæmt af veraldlega valdinu.
4. JBH talar um "krossferðir á hendur heiðingjum" sem dæmi um óhæfuverk kaþólsku kirkjunnar, en þær voru ekki farnar "á hendur" neinum, heldur til að frelsa helgistaði kristninnar úr höndum þeirra, sem stöðvað höfðu pílagrímsferðir til landsins helga. Óvinir krossfaranna, menn sem gerðu árásir á þá, allt frá Búlgaríu og Tyrklandi suður til Norður-Afríku, drápu sennilega mun fleiri en krossfararnir sjálfir. Þar fyrir utan hafði islamski heimurinn gert stórfellda heimsvaldastefnuárás á kristna heiminn: lagt undir sig Miðjarðarhafsbotna, Norður-Afríku alla, Spán, Litlu-Asíu, Mesópótamíu og Sýrland, sem orðin voru að miklu leyti kristin, Balkanlöndin öll og sótti tvívegis að Vínarborg auk Ungverjalands. Frumkvæði árásanna var múslimanna, ekki kristinna, en þessu snýr JBH auðvitað á haus, af því að hann er svo frjálslyndur, andbandarískur og andpápískur!
4. Ritskoðun hefur löngum tíðkazt í mörgum samfélögum og verður að dæmast af tíðaranda, og það er rétt, að þetta er engin afleiðing af kenningu Krists, ekki frekar en það að pína trúvillumenn.
5. Rannsóknarrétturinn spænski var sömuleiðis ófélegt og hörmulegt fyrirbæri, en skrifast fremur á reikning spænska ríkisins en kaþólsku kirkjunnar, og afköst hans i drápum hafa verið stórlega ýkt. Rannsóknarrétturinn í Róm var mun vægari, en hefur þó verið harðlega gagnrýndur og páfinn m.a. beðizt afsökunar á meðferðinni á Galileo. Kirkjan er bæði verk Guðs og manna, og sem mannaverk er hún oft jafn-ófullkomin og þeir menn sem þar halda á spöðunum. Verður þar einnig að hafa hliðsjón af bæði tíðaranda og hættum sem stöfuðu að samfélögum fyrri tíma, auk hjátrúar og ótta því samfara. Harðar refsingar tíkuðust í fornöld og á miðöldum, einnig í heiðnum samfélögum Evrópu, og meðan verið var að reka úr landi marga múslima og Gyðinga á Spáni, en drepa tiltölulega fáa, fóru Mongólar eyðandi brandi um Mið-Austurlönd og hlóðu heil fjöll úr hauskúpum saklausra borgarbúa Bagdad o.fl. stórborga múslima.
6. Meintar nornir og galdramenn ofsótti bæði lúthersk og kaþólsk kirkja, og það má JBH hafa hugfast, að galdrabrennur hófust á Íslandi á 17. öld, ekki í kaþólskum sið, sem hér varaði í 550 ár, að slepptu einu tilfelli, þar sem þó er sennilegra skv. frásögnum, að refsað hafi verið fyrir, að nunna guðlastaði, seldi sig djöflinum, vanhelgaði altarissakramentið og lagðist með mörgum karlmönnum.
7. JBH talar um "þegjandi samþykki [kaþ. kirkjunnar] við Gyðingaofsóknum, en rökstyður ekki mál sitt og er sennilega að taka undir með röngum ásökunum um það sem fram fór á tíma nazismans.
Þá segir hann: "Það er með öllu ástæðulaust að fara niðrandi orðum um það fólk sem gekk til liðs við kommúnismann, í miðri heimskreppu kapítalismans, milli tveggja heimsstyrjalda á öldinni sem leið. Annars vegar blasti við kerfishrun kapítalismans. Hins vegar var draumurinn um mannúðlegra þjóðfélag, þar sem arðrán manns á manni yrði afnumið."
Þetta er fegruð mynd. Meðlimir Kommúnistaflokks Íslands og bræðraflokka hans voru eiðsvarnir þjónar Komintern í þjónustu alheimsbyltingar. Sjálft Komintern var undir stjórn Moskvu, les: Stalíns. JBH getur svo, hafi hann lyst á því, réttlætt blinda hlýðni við þann "elskaða" leiðtoga heimskommúnismans, "bóndann í Kreml", sem prestur einn, orðinn kommúnisti, kallaði svo huggulega.
13.9.2009 16:59:45
Stefán Benediktsson
Góð umfjöllun hjá JBH. Verjendur Kristni detta síðan í sama far og verjendur kommúnisma. það er ekki hugsjónin heldur fólkið sem fremur rangindin. Er hægt að sætta sig við að trúarbrögð drepi fólk, í nafni trúarinnar? Hvaða dauða á að skrifa á Kristni. Hvort blessaði kirkjan eða bannfærði 1.heimstyrjöldina, 2. heimstyrjöldina, og öll stríðin þar á undan síðan á dögum Constantíns. Nei enn og aftur eiga orð Árna Bergmanns vel við þegar hann gerði upp við sína pólitísku fortíð í Þjóðviljanum á árunum: "lýðræði drepur ekki fólk". Lýðræðisleg jafnaðarmennska er eina stjórnmálakenningin sem lifði af 20. öldina.
Skrifa ummæli
| Nýjustu skilaboð |
| Erlingur Davíðsson 5.9.2010 21:06:59 Sæll Jón Baldvin, É... Ingólfur Margeirsson 5.9.2010 00:20:32 Kæri Jón! Takk fyrir... Kristinn 4.9.2010 23:35:16 Ég mæli með því að þ... Michael W 4.9.2010 01:34:36 Thanks -at least one... Kristinn M 31.8.2010 15:51:43 Sæll Jón Baldvin. M... |
