| Greinasafn |
2010 |
| Articles in English |
11.3.2010 ICELAND AND THE CURRENT ECONOMIC CRISIS. POLITICAL COMPLICATIONS AND THE WAY FORWARD 14.8.2009 ICELAND AND THE EUROPEAN UNION 8.8.2009 POLITICAL FIRST-AID? Iceland and EU 20.7.2009 ICELAND: FROM CRISIS TO RECOVERY |
| All articles in English |
26.8.2009
ÁMINNTUR UM SANNSÖGLI...
Kjartan Gunnarsson, fv.vara-formaður bankaráðs Landsbankans fullyrðir í Mbl.grein (14.08.09), að forráðamenn Landsbankans hafi aldrei haldið því fram, “að neins konar ríkisábyrgð fylgdi störfum hans, hvorki í Bretlandi né annars staðar.” Undirsátar Kjartans, bankastjórarnir Halldór Kristjánsson og Sigurjón Þ. Árnason, halda hinu gagnstæða fram. Í bréfi, sem þeir undirrita í nafni bankans til hollenska seðlabankans og FME í sept. 2008, “sögðust (þeir) hafa vissu fyrir því, að íslenska ríkið myndi ábyrgjast lágmarksinnstæður í íslenskum bönkum.”
Hvort tveggja getur ekki verið rétt. Hvorum á að trúa, bankaráðsmanninum eða bankastjórunum? Rétt svar varðar gríðarlega almannahagsmuni. Það er því full ástæða til, að sannleikurinn verði leiddur í ljós í réttarsal, þar sem áður nefndir ábyrgðarmenn Icesave-reikningsins, sem nú liggur fyrir Alþingi, verði krafðir svara, áminntir um sannsögli.
Rifjum upp nokkrar lykilstaðreyndir. Upphaf Icesave má rekja til þess, að bankanum var fjár vant til að endurfjármagna skuldasafn sitt. Lánstraustið fór þverrandi, lánalínur lokuðust og skuldatryggingaálög hækkuðu upp úr öllu valdi. Bankinn stefndi þá þegar í þrot, eins og forráðamenn hans fengu staðfest með skýrslu Buiter og Sibert snemma árs 2008, þar sem lýst var spilaborg, sem væri að hruni komin.
Stofnun Icesave-útibúanna í Bretlandi og Hollandi var m.ö.o. örþrifaráð. Frá upphafi var ljóst, að verið var að taka mikla áhættu. Hver átti að bera ábyrgðina, ef illa færi? Bæði bankastjórunum og bankaráðsmönnunum, sem báru sameiginlega ábyrgð á þessum ákvörðunum, var fullkunnugt um, að hinn íslenski tryggingarsjóður innistæðueigenda væri því sem næst tómur. Samt ákváðu þessir menn að stofna útibú á ábyrgð hans.
Blekkingaleikur?
Þótt búið sé að loka heimasíðum Icesave í Bretlandi og Hollandi, má enn rifja upp áhrifaríka markaðssetningu þeirra Landsbankamanna – hina” tæru snilld” eins og Sigurjón Þ. Árnason lýsti henni eftirminnilega – með því að leita inn á web.archive.org. Undir liðnum “financial protection” segja Icesave-menn: Sparifjárinnistæður hjá Icesave njóta verndar “The Icelandic Deposit Guarantees and Investor – Compensation Scheme”. Síðan segir: “Greiðslutryggingin samkvæmt þessu kerfi miðast við fyrstu 20.887. evrurnar (eða sambærilega upphæði í sterlingspundum) á innistæðureikningum hjá okkur.”Hafi Kjartan Gunnarsson, varaformaður bankaráðsins, rétt fyrir sér um, að Landsbankinn hafi aldrei reiknað með ríkisábyrgð á lágmarkstryggingu innistæðna, þá vaknar ný spurning: Hvernig hann og aðrir eigendur LB í bankaráðinu höfðu hugsað sér að standa við lágmarksskuldbindingar gagnvart viðskiptavinum sínum?
Eignir bankans, einar og sér, hrukku hvergi nærri fyrir skuldum (um 3000 milljörðum í kr., þegar staðið var upp frá veisluborðum). Ætluðu þeir virkilega, vísvitandi og af ásettu ráði, að vísa viðskiptavinum sínum á tóman sjóð og neita síðan allri ábyrgð í krafti heimatilbúinna lögskýringa, eftir á? Ætluðu þessir menn að hafa sparifé af viðskiptavinum sínum með gylliboðum, sem aldrei stóð til að standa við? Undir hvaða grein hegningarlaganna flokkast bankastarfsemi af þessu tagi? Vill ekki einhver lögfræðingurinn upplýsa íslenska skattgreiðendur um það?
Ef Kjartan er hins vegar að segja ósatt, en bankastjórarnir hafa rétt fyrir sér um að þeir hafi haft “vissu fyrir því, að íslenska ríkið mundi ábyrgjast lágmarksinnistæður í íslenskum bönkum,” þá víkur málinu öðru vísi við. Þá var ekki ætlunin að hafa fé af breskum og hollenskum sparifjáreigendum með vísvitandi blekkingum. Þá virðist ætlunin hafa verið sú að framvísa reikningnum til íslenskra skattgreiðenda, ef allt færi á versta veg. Það er aðeins þetta tvennt, sem kemur til greina. Sínum augum lítur svo hver á silfrið, eins og sagt er, þegar að því kemur að meta, hvor kosturinn var verri.
Íslenska fjármálaeftirlitið (FME) vissi sem var, að lágmarksinnistæðutrygging lögum samkvæmt gilti einnig fyrir útibú íslenskra banka, utan heimalandsins, á EES-svæðinu. Þess vegna gerði FME atrennu að því að fá bankastjóra Landsbankans til þess að breyta rekstrarformi Icesave úr útibúi í dótturfélag, án árangurs. Davíð Oddsson, seðlabankastjóri, hefur í blaðaviðtali sagt, að forráðamenn Landsbankans hafi lofað því að færa þessa áhættusömu fjáröflunarstarfsemi yfir í dótturfélag, en að þeir hafi því miður svikið þetta loforð.
Tvísaga
Skv. skýrslu, sem tekin var saman fyrir hollenska þingið, höfðu hollenski Seðlabankinn og breska Fjármálaeftirlitið svo þungar áhyggjur af því, að íslenska bankakerfið stefndi í þrot, og að hrun útibúanna í Bretlandi og Hollandi gæti hrundið af stað áhlaupi á þeirra eigin fjármálastofnanir – að þau buðust til að taka á sig lögboðna innistæðutryggingu. Þessum tilmælum höfnuðu bankastjórar Landsbankans á þeim forsendum, að þeir hefðu vissu fyrir þvi, að íslenska ríkið “mundi ábyrgjast lágmarkinnstæður í íslenskum bönkum.”Með yfirboðum og gylliboðum, sem nánar var lýst á heimasíðu Icesave-netbankans, tókst forráðamönnum LB að fá 400.000 einstaklinga í Bretlandi og Hollandi til að treysta sér fyrir umsjá, ávöxtun og endurgreiðslu á 1.244 milljörðum í kr – eittþúsundtvöhundurðfjörutíuogfjórum milljörðum. Þetta slagar hátt upp í þjóðarframleiðslu okkar Íslendinga. Icesave-samningurinn gerir hins vegar ráð fyrir því, að Bretar og Hollendingar skipti reikningsupphæðinni á milli sín og Íslendinga.
Fyrir löngu er ljóst, að forráðamenn Landsbankans brugðust trausti viðskiptavina sinna. Bresk og hollensk stjórnvöld hafa orðið að taka skuldbindingar þeirra á sig. Þessir menn hafa ekki látið þar við sitja. Þeir hafa líka brugðist trausti íslenskra stjórnvalda og um leið íslensku þjóðinni, sem þeir hafa nú framsent reikninginn. Og nú eru ábyrgðarmennirnir orðnir opinberlega tvísaga: Varaformaður bankaráðsins segist bara hafa ætlað að féfletta útlendinga með því að vísa þeim á tóman tryggingarsjóð. Bankastjórarnir segjast að vísu hafa ætlað að koma sér hjá því, með því að framvísa reikningnum til íslenska ríkisins, sem þeir sögðust hafa vissu fyrir að myndi borga lágmarkstrygginguna.
Er ekki tímabært að bæði bankastjórarnir og forsvarsmenn bankaráðsins verði leiddir í réttarsal og látnir svara því – áminntir um sannsögli – hvorir hafi rétt fyrir sér. Væri ekki ráð að spyrja þá í leiðinni, hvað hafi orðið af peningunum? Og hvernig þeir hafi hugsað sér að greiða til baka eitthvað af skuldum sínum, áður en íslenskir skattgreiðendur verða krafðir um borgun fyrir þeirra hönd?
Umfjöllun um grein á eyjan.is.
Jón Baldvin Hannibalsson
Ummæli við grein
26.8.2009 10:14:48Þorgrímur Gestsson
Þetta er mjög glögg greining á ástandinu, jbh, eins og þín er von og vísa. En áfram munu þeir mögla og snúa út úr. Svo fór ég að hugsa: Hvað hefur Kjartan Gunnarsson eiginlega unnið til ágætis sér á undanförnum áratugum? Svar: Skarað eld að sinni köku enda mun hann vera með auðugri mönnum. Ekkert annað liggur eftir hann.
26.8.2009 11:31:40
Bitvargur
Ekkert hverfur sem sett er inn á Internetið, sem betur fer.
Hér er öll Icesave vefsagan,
http://web.archive.org/web/*/http://www.icesave.co.uk
Á http://web.archive.org/web/20070108025505/www.icesave.co.uk/peace-of-mind.html má svo sjá loforðin sem bankinn gaf.
Hér er svo ensk þýðing á lögum um tryggingasjóð
http://www.landsbanki.is/Uploads/documents/English/Act_981999.pdf
sem innistæðueigendum í Bretlandi var ætlað að skilja.
Jón, þú segir "Þessum tilmælum höfnuðu bankastjórar Landsbankans á þeim forsendum, að þeir hefðu vissu fyrir þvi, að íslenska ríkið “mundi ábyrgjast lágmarkinnstæður í íslenskum bönkum.”
Viltu vera svo vænn að birta slóð eða vísa í gögn sem sannreyna þessa fullyrðingu.
Það er mjög mikilvægt að almenningur geti lesið slík gögn sjálfur og beint.
26.8.2009 14:45:45
Linda Vilhjálmsdóttir
Í þessari umræðu allri hef ég aldrei rekist á neina útskýringu á því hvaða reglur og lög gilda um þennan svokallaða Tryggingarsjóð innistæðueigenda. Hann er ýmist sagður vera tómur eða því sem næst tómur. Hvernig stendur á því? Hvers vegna óx hann ekki með auknum innlánum í bankana íslensku og útibú þeirra í útlöndum? Var það útaf skussahætti bankanna sjálfra og íslenskra eftirlitsstofnana eða var aldrei gert ráð fyrir því að þessi sjóður stæði undir nafni?
26.8.2009 16:46:27
Óðinn Hilmisson
Góð og þörf grein hjá þér Jón !
Maður veltir því fyrir sér hvar þeir geyma seðlanna þessir menn.
Var ætlunin að grafa undan Vinstristjórn með því að ræna þjóðina aleigunni hyrða húskofanna af saklausu fólki og færa allar góðar eignir á Gæðinga Munnsafnaðarins (Sjálfstæðisflokksins) ? Voru davíð og Félagar á Miðilsfundum við að stjórna landinu ? Maður spyr sig og væntanlega Völva Vikunnar með þeim í liði.
26.8.2009 18:42:23
Erlingur Þ
Kjartan hefur semsé ætlað að hirða mörg þúsund milljarða frá Hollendingum og Bretum, án þess að þeir hefðu ekki neina tryggingu fyrir endurgreiðslu.
Kjartan er orðinn svo vanur að fara með öfugmæli, og öfugmælavísur að hann er farinn að ruglast.
Mér þykir ekki ólíklegt að þetta hljóti að vera skilgreindur sem stórþjófnaður, enda settu Bretar á Landsbanka Íslands Hryðjuverkalista, með Osama Bin Laden. Nokkuð sem virðist afar skiljanlegt.
Legg til að eftirleiðis heiti Kjartan Gunnarson ekki lengur því nafni heldur Kjartan M. Gunnarson.
M stendur fyrir margsaga......
26.8.2009 19:44:13
Þorgeir Þorsteinsson
Tær og skýr grein. Takk
26.8.2009 19:57:02
Gerdur Pálmadóttir
Aldrei bregst þú Jón, gaman og fróðlegt að lesa þín skrif, sama hvað innihaldið er dapurlegt. Vil fleiri af þínum gæðaflokki í landsstjórnina, það gæfi von. (þó svo að ég vilji ekki ganga í ESB fyrr en ESB lætur heiðarleikann í heiðurssæti, svipað rugl þar og innanborðs hjá okkur)
Vonast til að þú kíkir betur á .það dæmi og skilir til okkar, en kannski er sama hvaðan vont kemur, spillt íslensk ríkisstjórn, eða ósnertanleg spillt ESB stjórn.
26.8.2009 22:58:36
Hermann Bjarnason
Johnny B good
27.8.2009 13:08:01
Friðrik Hansen Guðmundsson
Góður pistill.
Ég er sammál þér og þeim ályktunum sem þú dregur. Þetta er því miður svona.
Mikil er ábyrgð þessara manna.
28.8.2009 14:56:33
Margrét Nilsdóttir
Góður pistill. Ég er alveg sammála þér. Þegar þetta er sett fram á svona einfaldan hátt, þá blasir við hversu óheiðarlega var að þessu staðið frá upphafi. Þessir menn verða að axla einhverja ábyrgð, annað gengur ekki.
30.8.2009 14:30:22
Halldór Björnsson
Birtingur,
Mér virðist JBH m.a. vera að vitna í greinar MBL þann 23 júní. Þær voru tvær, ein á mbl.is og hin sem var ítarlegri í blaðinu. Texta þeirra má finna hér að neðan. Það væri gott ef Morgunblaðið myndi skanna bréfið og setja á vefsvæði sitt.
Síðan JBH skrifaði þessa grein hafa svo komið fleiri upplýsingar í ljós, t.d. má vísa á fréttatíma stöðvar tvö laugardaginn 29. ágúst (sjá liðinn: Yfirlýsing Sigurjóns þvert á fyrri yfirlýsingar frá Landsbankanum; skammstöfunarkrækja á fréttatímann er á
http://tinyurl.com/koj6br).
En í þessu samhengi má líka minna á að Tryggvi Herbertsson og hugsanlega fleiri stjórnarráðinu voru búnir segja ríkið myndi tryggja sjóðinn nokkru fyrir hrunið. Og ekki má gleyma bréfaskriftum fyrir hrunið og í því sem sjá má á http://www.althingi.is/altext/136/s/0503.html.
Vonandi mun rannsóknanefnd alþingis svara spurningunni: Hvenær varð stóra planið til ? (skv. bók Ólafs Arnarssonar virðist frumhugmyndin um tveggja ára gömul). Hvenær vissu menn að Icesave myndi sliga tryggingasjóðinn og lenda á ríkinu?
Það er mörgu ósvarað og ekki víst að þeirri stríðsþoku sem virðist hafa ríkt í aðdraganda bankahrunsins verði nokkurntíman nægilega lyft til að öllu verði svarað. En fyrst við eigum að borga reikninginn er það eðlilegt og sjálfsagt að við fáum að sjá öll gögn málsins.
MBL 23. júní Ágripsgrein:
http://www.mbl.is/mm/gagnasafn/grein.html?grein_id=1288731
*Bankastjórar sögðu ríkið ábyrgjast Icesave-innstæðu
Þáverandi bankastjórar Landsbankans, Sigurjón Þ. Árnason og Halldór J. Kristjánsson, sendu bréf til hollenska seðlabankans (DNB) og Fjármálaeftirlitsins (FME) hinn 23.
Þáverandi bankastjórar Landsbankans, Sigurjón Þ. Árnason og Halldór J. Kristjánsson, sendu bréf til hollenska seðlabankans (DNB) og Fjármálaeftirlitsins (FME) hinn 23. september 2008 þar sem þeir sögðust hafa vissu fyrir því að íslenska ríkið myndi ábyrgjast lágmarksinnstæður í íslenskum bönkum. Tveimur vikum síðar féll Landsbankinn.
Í bréfinu segir að þeir Sigurjón og Halldór telji að „ef ein EES-þjóð (eða eftirlitsaðili hennar) fer að segja fyrir um getu annarrar EES-þjóðar til að mæta skuldbindingum sínum samkvæmt evrópsku regluverki þá grafi það alvarlega undan meginatriðum innri markaðar Evrópusambandsins[...] Íslenska ríkið nýtur virðingar innan EES og efnd þess á ESB-reglugerð ætti ekki að vera dregin í efa með þessum hætti.“ 4
MBL 23 júní ítarlegri grein:
http://www.mbl.is/mm/gagnasafn/grein.html?grein_id=1288759
Þriðjudaginn 23. júní, 2009 - Innlendar fréttir
Sögðu ríkið ábyrgjast Icesave
*Bankastjórar Landsbankans sögðust í bréfi hafa vitneskju um að íslenska ríkið ábyrgðist Tryggingasjóð innstæðueigenda vegna Icesave *Vildu ekki láta draga heilindi Íslands sem EES-lands í efa
Stjórnendur Landsbankans sendu bréf til hollenska seðlabankans og FME tveimur vikum fyrir fall bankans þar sem ítrekað er að íslenska ríkið standi við innstæðutryggingar á Icesave.
Eftir Þórð Snæ Júlíusson
thordur@mbl.is
Þáverandi bankastjórar Landsbankans, Sigurjón Þ. Árnason og Halldór J. Kristjánsson, sendu bréf til hollenska seðlabankans (DNB) og Fjármálaeftirlitsins (FME) þann 23. september síðastliðinn þar sem þeir sögðust hafa vissu fyrir því að íslenska ríkið myndi ábyrgjast lágmarksinnstæður í íslenskum bönkum. Morgunblaðið hefur undir höndum eintak af bréfinu sem stílað er á Jónas Fr. Jónsson, fyrrum forstjóra FME.
Bréfið var sent til að bregðast við kröfum DNB um að stöðva innlánasöfnun Landsbankans í gegnum Icesave-reikningana í landinu vegna áhyggna þarlendra stjórnvalda á getu hins íslenska Tryggingasjóðs innstæðueigenda til að standa við lágmarksinnstæðutryggingar og almennum áhyggjum þeirra af stöðu íslensks efnahagslífs.
Samkvæmt samkomlagi sem íslensk stjórnvöld hafa gert við bresk og hollensk stjórnvöld ábyrgjast þau og þar með íslenskir skattgreiðendur um 700 milljarða króna vegna Icesave-innstæðanna. Auk þess eiga bresk og hollensk stjórnvöld rúmlega 600 milljarða króna kröfu á Landsbankann vegna þeirra.
*Skuldbindingar staðfestar
Í bréfinu segir að DNB hafi að mjög litlu leyti útskýrt grundvöll þeirra aðgerða sem hann vildi grípa til gagnvart Landsbankanum. DNB hefði vísað til almennra efnahagshorfa á Íslandi, hlutfallslegrar stærðar íslenska bankakerfisins í samræmi við íslenska hagkerfið og þann skilning DNB að hinn íslenski Tryggingasjóður innstæðueigenda gæti ekki staðið við skuldbindingar sínar ef til þess kæmi að hann þyrfti að gera það.
Bankastjórarnir svara þessum áhyggjum orðrétt þannig að þeir hafi „vitneskju um viðbrögð við kröfu um útskýringar [innsk. blaðam.: um stöðu innstæðutrygginganna] frá breska fjármálaráðuneytinu um stuðning stjórnvalda við íslenska innstæðutryggingakerfið, íslensk stjórnvöld hafa sent frá sér bréf þar sem hlutverk þeirra í fjármögnun íslenska kerfisins er útskýrt og skuldbindingar þeirra í samræmi við ESB-tilskipunina ítrekaðar. Að okkar mati er þetta mikið framfaraspor og ætti að fara langleiðina með að létta á áhyggjum varðandi innstæðutryggingakerfið.“
*Vildu ekki vera dregnir í efa
Tilskipunin sem um ræðir segir til um að Tryggingasjóður innstæðueigenda eigi að tryggja allt að 20.887 evrur á hverjum innlánsreikningi útibúa íslensku bankanna.
Síðan segir að samkvæmt lögfræðilegum ráðleggingum til Landsbankans hafi DNB ekki rétt til að grípa til aðgerða á grundvelli „eigin skoðana á líklegri frammistöðu íslenska innstæðutryggingakerfisins.“ Það sé ekki hlutverk DNB að segja fyrir um frammistöðu þess kerfis þegar seðlabankinn hugleiði að leggja hömlur á hollenska starfsemi Landsbankans; hagsmunirnir sem um ræðir (verndun innstæðueigenda) séu varðir af íslenska innstæðutryggingarkerfinu, sem var sett upp og starfsrækt eftir evrópskri löggjöf. „Við teljum að ef ein EES-þjóð (eða eftirlitsaðili) fer að segja fyrir um getu annarrar EES-þjóðar til að mæta skuldbindingum sínum samkvæmt evrópsku regluverki þá grafi það alvarlega undan meginatriðum innri markaðar Evrópusambandsins [...] Íslenska ríkið nýtur virðingar innan EES og efnd þess á ESB-reglugerð ætti ekki að vera dregin í efa með þessum hætti.“
*Hrundi tveimur vikum eftir að bréfið var sent
DNB, sem sér um fjármálaeftirlit í Hollandi, hafði frá því snemma í ágúst reynt að fá Landsbankann til að hætta töku innlána í gegnum Icesave-reikningana þar í landi, en þeir höfðu vaxið mun hraðar en reiknað hafði verið með.
Í skýrslu óháðrar hollenskrar rannsóknarnefndar, sem var skilað til neðri deildar hollenska þingsins fyrir viku, kemur fram að DNB hafði haft áhyggjur af starfsemi Icesave-reikninganna frá því áður en þeir hófu göngu sína.
Við þessu vildi Landsbankinn alls ekki verða og leituðu forsvarsmenn hans liðsinnis þekktrar hollenskrar lögmannstofu, Allens & Overy, við skrif bréfsins til að hjálpa sér við útlista að DNB væri ekki heimilt að bregðast við innlánasöfnun bankans með þessum hætti, þar sem slíkt bryti í bága við Evrópulög.
Þá vísa bankastjórarnir Sigurjón og Halldór í það í bréfinu að Landsbankinn hafi staðist álagspróf FME auk þess sem greiðslugetu-próf væru framkvæmd innanhúss hjá honum sem sýndu að bankinn gæti þolað að lifa í tólf mánuði án aðgengis að almennum fjármálamörkuðum. Tveimur vikum eftir að bréfið var sent var Landsbankinn hruninn.
Orðrétt
* Við höfum vitneskju um viðbrögð við kröfu um útskýringar [innsk. blaðam.: um stöðu innstæðutrygginganna] frá breska fjármálaráðuneytinu um stuðning stjórnvalda við íslenska innstæðutryggingakerfið, íslensk stjórnvöld hafa sent frá sér bréf þar sem hlutverk þeirra í fjármögnun íslenska kerfisins er útskýrt og ítreka skuldbindingar sínar í samræmi við ESB-tilskipunina. Að okkar mati er þetta mikið framfaraspor og ætti að fara langleiðina með að létta á áhyggjum varðandi innstæðutryggingakerfið.“
* Við leggjum hins vegar áherslu á það að Landsbanki nýtur ótvíræðs réttar samkvæmt Evrópulöggjöf til að stunda viðskipti í Hollandi í gegnum Amsterdam-útibúið.“
* Við teljum að ef ein EES-þjóð (eða eftirlitsaðili) fer að segja fyrir um getu annarrar EES-þjóðar til að mæta skuldbindingum sínum samkvæmt evrópsku regluverki þá grafi það alvarlega undan meginatriðum innri markaðar Evrópusambandsins [...] Íslenska ríkið nýtur virðingar innan EES og efnd þess á ESB-reglugerð ætti ekki að vera dregin í efa með þessum hætti.“
30.8.2009 14:42:34
Halldór Björnsson
Bitvargur,
Þú fyrirgefur að ég skuli hafa mislesið nafn þitt sem "Birting". Réttnefni þeirrar síðu sem þú vísar á ætti að vera "piece of crap" en ekki "peace of mind".
30.8.2009 16:02:27
Erlingur Þ
Mjög áhugaverð innlegg.
Fv starfsmaður Landsbankans sagði við mig í samtali að hann hafi bent stjórnendum bankans á það að bankinn væri kominn yfir á rautt svæði, þá var starfsmanninum hótað öllu illu ef hann upplýsti um stöðu mála. Þetta var gagnvart eftirlitskerfinu.
Menn verða að átta sig á því að það má ekki dæma alla starfsmenn LÍ.
Stjórnendur bankans hafa að mínu mati samkvæmt fyrirliggjandi upplýsingu verið með vísvitandi blekkingar gagnvart bæði stjórnvöldum hér heima og erlendis.
Fyrsta blekkingin var sú að Björgúlfsfeðgar væru svo ríkir, þeir þurftu að fá lánað fyrir bankanum hjá Búnaðarbankanum. Það lán hefur ekki verið greitt ennþá amk.
Þátt í þessari svikamyllu taka auðvitað Kjartan Gunnarson og stjórnendur Landsbanka Íslands auk stjórnenda Sjálfstæðisflokksins Davíð Oddson og Geir Haarde.
Mitt mat er það að Sjálfstæðisflokkinn á að banna á þeirri forsendu að flokkurinn stundar landráð og blekkingar. Sama má segja um Framsóknarflokkinn, Halldór Ásgrímsson, Finnur Ingólfsson, Ólafur Ólafsson og fleiri hafa verið að misnota aðstöðu sína gróflega.
Sem betur fer er Eva Joly reynd í rannsóknarmennsku á alþjóðavísu.
Ætlun fv. stjórnvalda Björns Bjarnasonar ofl var að ráða 4 einstaklinga blauta bak við bæði eyru, til að eyðileggja málið eins mikið og hægt var því að þetta var augðvitað gert í samráði við fv. stjórnvöld.
Þetta eru 3 af 10 stærstu gjaldþrot sögunnar skilst mér og það lendir allt á einni þjóð.
Kalla þarf saman Landsdóm og rétta yfir þessum aðilum. Ég hef eitt mál sem lýsir vinnubrögðum fv. Stjórnvalda og þeirri siðblindu sem var ríkjandi.
Mestu máli skiptir að draga lærdóm af því sem gerðist, það virðast hvorki Sjálfstæðisflokkur, né Framsóknarflokkur ætla sér að gera.
25.11.2009 14:03:12
Erlingur Þ
Hvenær hætti Kjartan Gunnarson að vera formaður Bankaráðs Landsbanka Íslands?
Ástæðan fyrir því að ég spyr er sú að hann hefur lagt mikla áherslu á það að hann sé vara-formaður Bankastjórnar.
Kjartan var hins vegar formaður Bankaráðs Landsbanka Íslands á meðan mesta sukkið fór fram.
Til dæmis sendi ég honum bréf þegar bankinn var ennþá í eigu Íslenska Ríkisins. Þá fór Kjartan ekki með bréf inn á fund í bankanum, eins og honum bar skylda til. Það gerði hann þrátt fyrir ítrékaðar tilraunir.
Að ekki sé minst á þann þjófnað sem Kjartan stundaði fyrir vin sinn Gísla Baldur Garðarson hrl í Lakkrísmálinu í Kína, og þann óþverraskap, sem hann sýndi af sér.
Þessi óþokki er með eindæmum, telur sig umkomnan til að setja ofan í við t.d. Þorgerði Katrínu vegna þess að hennar skoðanir fari ekki saman við hagsmunaklíku Sjálfstæðisflokksins.
Ljóst er að þarna lýgur Kjartan enn einu sinni sbr eftirfarandi grein:
http://www.mbl.is/mm/gagnasafn/grein.html?grein_id=165798
og
http://www.landsbanki.is/markadir/frettirfrakaupholl/?NewsID=36716&orderbookid=10904
Það er ljóst að Hernaðarsérfræðingurinn Kjartan Gunnarson, en í hernaði á fyrst að fórna: sannleikanum.
Lygi, blekkingar og undirróður eru ær og kýr Kjartans Gunnarsonar. Hann er að mínu mati mest sekur af öllum hér á landi vegna Icesave skuldarinnar. Rétt er að taka eigur Kjartans eignarnámi, upp í hans tjón, sem hann hefur valdið þjóðinni.
Skrifa ummæli
| Nýjustu skilaboð |
| Erlingur Davíðsson 5.9.2010 21:06:59 Sæll Jón Baldvin, É... Ingólfur Margeirsson 5.9.2010 00:20:32 Kæri Jón! Takk fyrir... Kristinn 4.9.2010 23:35:16 Ég mæli með því að þ... Michael W 4.9.2010 01:34:36 Thanks -at least one... Kristinn M 31.8.2010 15:51:43 Sæll Jón Baldvin. M... |
