19.8.2009
FORHERÐING?
Opnugrein Kjartans Gunnarssonar, fv. framkvæmdastjóra Sjálfstæðisflokksins (og þar með eins nánasta samstarfsmanns Davíðs Oddssonar) og varaformanns bankaráðs Landsbankans (og þar með eins nánasta samstarfsmanns Björgólfs Guðmundssonar) í Mbl. 14.08. s.l., gefur tilefni til að biðja lesendur Mbl. að hugleiða eftirfarandi staðreyndir:
- Þegar Davíð Oddsson, þáv. forsætisráðherra, ákvað að afhenda Björgólfsfeðgum Landsbanka Íslands, þrátt fyrir að þeir hefðu ekki gert hæsta tilboð, varð að samkomulagi, að Kjartan Gunnarsson, framkvæmdastjóri flokksins, sæti áfram í bankaráðinu sem varaformaður, til þess að tryggja “pólitískt talsamband við Flokkinn”. Þetta var gert á þeirri forsendu, að Björgólfsfeðgar myndu flytja svo mikinn erlendan gjaldeyri inn í landið. Nú er upplýst, að kaupverðið var í reynd aldrei greitt, nema að hluta. Í staðinn var slegið lán hjá Búnaðarbankanum, sem nú er gjaldfallið og mun væntanlega bætast í skuldasafn þjóðarinnar.
- Ef forráðamenn Landsbankans – þ.m.t. Kjartan Gunnarsson – hefðu ákveðið að reka bankastarfsemi sína í Bretlandi og Hollandi í þarlendum dótturfyrirtækjum – en ekki sem útibú frá Landsbankanum – þá lægi enginn Icesave-reikningur til íslenskra skattgreiðenda fyrir á Alþingi Íslendinga. Ekki ein króna.
- Það er því hafið yfir allan vafa, að það var á valdi eftirtalinna fjögurra einstaklinga að koma í veg fyrir, að Icesave-reikningurinn félli á þá, sem ekki höfðu til hans stofnað, þ.e.a.s. íslenska skattgreiðendur. Þeir fjórir einstaklingar, sem með réttu hljóta því að teljast ábekingar Icesave-reikningsins á hendur þjóðinni heita: Halldór Kristjánsson og Sigurjón Þ. Árnason, bankastjórar; og Björgólfur Guðmundsson og Kjartan Gunnarsson, sem formaður og varaformaður bankaráðsins. Það er eins og Kaninn segir í villta vestrinu: “They can run – but they can´t hide”.
- Þessir menn ákváðu að yfirbjóða innlánsvexti keppinauta í samkeppni um innlán sparifjáreigenda í þessum löndum, af því að lánstraust bankans fór þverrandi, lánalínur voru að lokast og skuldatryggingarálög fóru síhækkandi. Bankinn var undir þeirra stjórn sokkinn í skuldir og þurfti stöðugt að endurnýja lánasafn sitt til að forða hruni. Forráðamenn LB völdu því útibúsformið af ásettu ráði til þess að hafa frjálsar hendur til að nota innlánsféð í Icesave í eigin þágu, lausir undan ströngu eftirliti gistiríkjanna. Að sögn Davíðs Oddssonar höfðu þessir forráðamenn Landsbankans lofað Seðlabanka og Fjármálaeftirliti því að færa þessa fjáröflunarstarfsemi sína í þessum löndum yfir í dótturfyrirtæki með sparifjártryggingu þarlendra yfirvalda. Að sögn fv. Seðlabankastjóra sviku þeir það loforð, með skelfilegum afleiðingum fyrir þjóðina.
- Skv. skýrslu hollenskra lagaprófessora til hollenska þingsins, bitu þessir sömu einstaklingar höfuðið af skömm sinni með því að hafna ítrekuðum tilboðum hollenskra (og breskra) fjármálayfirvalda um að færa Icesave-netbankana inn í hollenska og breska lögsögu, undir eftirlit og sparifjártryggingu þarlendra yfirvalda. Þess vegna fór sem fór.
- Með því að hafna þessum tilmælum íslenskra eftirlitsstofnana, seðlabanka Hollands og breska fjármálaeftirlitsins, komu forráðamenn Landsbankans – þar með talinn Kjartan Gunnarsson – beinlínis í veg fyrir að lágmarkstrygging innistæðueigenda hjá Icesave yrði borin af tryggingarsjóðum viðkomandi landa, en ekki íslenskum skattgreiðendum.
- Í upphafi árs 2008 pöntuðu forráðamenn Landsbankans sérstaka úttekt viðurkenndra sérfræðinga, þeirra Buiter og Sibert, um fjárhagslegt heilsufar íslenska bankakerfisins. Niðurstaðan, sem þeir fengu í hendur í apríl 2008, var hrollvekjandi. Það væri aðeins tímaspursmál, hvenær íslensku bankarnir myndu hrynja, nema því aðeins að gripið yrði til neyðarráðstafana, án tafar. Það þýddi m.a.að flytja höfuðstöðvar bankanna á stærra myntsvæði, þar sem meginþungi starfseminnar var hvort eð var, eða a.m.k.að breyta útibúunum í dótturfélagsform og þar með á ábyrgð og með sparifjártryggingu þarlendra yfirvalda, eins og stóð til boða. Bankastjórarnir vissu þetta. Bankaráðsmennirnir vissu þetta. Ríkisstjórn Geirs H. Haarde gat ekki annað en vitað þetta. Þyngst er ábyrgð forráðamanna Landsbankans sjálfs, sem þverskölluðust við að virða tilmæli um, að forða slysinu í tæka tíð. Þeir forhertust.
Niðurstaða:
Að þessi maður, af öllum mönnum undir sólinni – Kjartan Gunnarsson, fv. framkvæmdastjóri Sjálfstæðisflokksins og varaformaður bankaráðs Landsbankans – skuli dirfast að saka núv. fjármálaráðherra, Steingrím J. Sigfússon – einn fárra íslenskra stjórnmálaleiðtoga, sem sannanlega er saklaus af Icesave-ódæðinu – um að
“binda þjóðinni drápsklyfjar” og beinlínis að fremja landráð (
“... gengur hér erinda Breta af meiri hörku og óbilgirni en ...þeir hefðu sjálfir lagt í að beita...”), það lýsir svo sérstöku hugarfari, að alla ærlega menn hlýtur að setja hljóða. Getur þetta verið? Hefur mér ekki missýnst? Ég trúi ekki mínum eigin augum. Að á sama tíma og menn leggja nótt við nýtan dag til að moka skuldirnar og skítinn upp eftir greinarhöfund, Kjartan Gunnarsson, pólitíska fóstbræður hans og viðskiptafélaga, þá þyki honum sæma að gera hróp að björgunarliðinu. Hvað kallast svona hegðun? Hroki og óbilgirni? Vissulega. Botnlaus ósvífni væri nær lagi. Ósvífni í bland við forherðingu kemst líklega næst kjarna málsins, - en lætur þó margt ósagt.
Ummæli við grein á eyjan.is Jón Baldvin Hannibalsson

Ummæli við grein
19.8.2009 14:42:37
Erlingur Þ Akkúrat, þetta var sú sýn á málið, sem við blasti strax í Október 2008, og nb! nánast enginn virtist vilja ræða.
Valhöll er samansafn af aðilum sem eru þátttakendur í að skara eld að eigin köku.
Valhallarlið hefur komið "sýnu fólki" fyrir í kerfinu svo sem Ríkissaksóknara og Ríkislögreglustjóra, til að þvælast fyrir heiðarlegu uppgjöri í málinu.
Olíusamráðið var af sama toga, þjófnaður og yfirhylming sömu aðila.
Á sama tíma var ráðist að Baugi vegna mistaka í skattamálum, sem námu c.a. 0,01% af heildarveltu. Þumalfingurregla á Skattstofunni, segir nokkuð svipað eins og menn keyra bíl of hratt, en samt innan eðlilegra skekkjumarka, viðmiðunin var 1% af heildarveltu í mistökum.
Því var Baugsmálið yfirhylming yfir þjófnaðinn í Olíusamráðinu. Það mál þarf að taka upp aftur.
19.8.2009 16:05:30
Halldór Eins og frægt er orðið er löngu búið að loka heimasíðu ICESAVE í Bretlandi, www.icesave.co.uk. Afrit hennar má hinsvegar sjá á web.archive.org. Með því að slá inn icesave vefslóðina fæst yfirlit um þau afrit sem geymd eru hjá archive.org. Þessi afrit eru áhugaverð lesning, en eins og við er að búast er Landsbankinn þar mærður í bak og fyrir.
Undir liðnum "finanical protection" segja Icesave menn:
Deposits made with Icesave are protected under the Icelandic Deposit Guarantees and Investor-Compensation Scheme (details of this scheme may be obtained from www.landsbanki.com/legislation). Payments under this scheme are limited to the first €20,887 (or the sterling equivalent) of your total deposits held with us.
Tilvísunin á landsbankann leiðir eftir krókaleiðum á enska þýðingu laganna um innistæðutrygginasjóð frá því 1998 (sjá http://www.landsbanki.is/Uploads/documents/English/Act_981999.pdf)
Það er rétt að þessi skjöl segja ekki við breska innistæðueigendur: "Íslenska ríkið mun borga". En þau segja heldur ekki: Payments under this scheme are limited to the first €20,887 (or the sterling equivalent) of your total deposits held with us, provided the compensation fund can afford it....
Þessar síður gefa innistæðueigendum svo sannarlega til kynna að innistæðurnar séu varðar að rúmlega 20þúsund evrum. Og hvað hugsuðu Landsbankamenn að myndi gerast ef sjóðinn þryti? Samkvæmt frétt MBL þann 23 júní síðastliðinn sendu bankastjórar Landbankans bréf til Hollenska seðlabankans og FME síðla september mánaðar 2008 þar sem þeir "sögðust hafa vissu fyrir því að íslenska ríkið myndi ábyrgjast lágmarksinnstæður í íslenskum bönkum"
Í ljósi þessa er það með miklum ólíkindum að Kjartan Gunnarsson skuli skrifa í morgunblaðsgreininni þann 14. ágúst:
"...því var aldrei haldið fram af honum að neins konar ríkisábyrgð fylgdi störfum hans, hvorki í Bretlandi né annarsstaðar".
Það má ljóst vera að Landsbankamenn auglýstu að innistæður væru öruggar, og þegar gengið var eftir þessu þá benntu þeir á ríkið.
19.8.2009 18:28:44
Sigurður H. Einarsson Takk fyrir frábæra grein Jón.
Ég ætla að dreifa henni á mínum vinnustað.
20.8.2009 07:07:15
Freyja Lárusdóttir Frábær grein og gott hjá þér að svara þessu óskunda! Var gott að heyra í þér á Bylgjunni í gær - haltu áfram að svara þessum mönnum því ekki virðist neinn annar hafa áhuga á því eða sjá hverslags svikamilla þetta var/er.
kv. frá DK
20.8.2009 11:06:22
Óðinn Hilmisson Til hamingju Jón Baldvin fyrir hvað réttlætiskennd þín er sterk og viljinn fyrir Íslenska þjóð.
Það er aðdáunar vert hvernig þú skrifar og hvað þetta er allt saman satt og rétt. Ég hef lengi haldið því fram að Munnsöfnuðurinn (Sjálfstæðisflokkurinn ) sé hin mesta plága Íslandssögunar þar sem græðgi og óréttlæti eru þeirra fyrstu boðorð. Einnig hef ég lengi séð í gegn um þá þróun sem er að eiga sér stað og Myndin í Ríkissjónvarpinu í gærkveldi sannar mitt mál.
Kær kveðja. Óðinn Hilmisson efsti maður Tónlistans og útlagi frá Vestmannaeyjum.
20.8.2009 20:30:04
Magnús Jónsson Takk fyrir góða grein, Jón Baldvin, og engu er efnislega við að bæta. En það er mikið rætt um að margir þurfi að biðja þjóðina afsökunar. Fáir er ofar á þeim lista en stjórnendur Landsbankans og forystumenn Sjálfstæðisflokksins. Þess vegna er þessi grein Kjartans mér óskiljanlegur skortur á dómgreind.
22.8.2009 12:26:38
Erlingur Þ Skrímsladeild Sjálfstæðisflokksins, er nafngift að sönnu. Kjartan Gunnarson hefur stýrt þeirri deild í aldarfjórðung, með óbilgirni og árásum úr launsátri á fólk og fjölskyldur. Þessi sykopat, hefur í raun stjórnað landinu í gegnum bæði Geir Haarde og Davíð Oddson, en hin síðarnefndi hefur verið veikur mun lengur en fólk almennt hefur gert sér grein fyrir.
Stjórnendur Landsbanka Íslands, þarf að taka sérstaklega fyrir, því að rökstuddur grunur leikur á um peningaþvætti í Landsbanka og Seðlabanka, þar sem Rússneska mafían hefur verið að misnota bankann í eigin þágu.
Kartan hefur leikið lykilhlutverkið í þeim glæp, ásamt Björgúlfsfeðgum.
Fara þarf gaumgæfilega yfir lánveitingar innan Landsbankans, og það gert opinbert hvernig staðið hefur verið að þeim málum.
Bretar hafa allar upplýsingar um málið fyrir utan landhelgi, og það á að nýta þau bönd. Hins vegar hafa þarlend stjórnvöld gert sér grein fyrir að hin síðustu helmingaskiptaár Sjálfstæðisflokks og Framsóknarflokks, hefur landsstjórnin verið í höndum aðila, sem á engan hátt hefur verið treystandi.
Undir þeim hrunadansi, söng Hannes Hólmsteinn sönginn um að við hefðum næst minnsta spillingu, norðan Alpafjalla og þó að sunnar væri leitað.
Mín tillaga er sú að húskofarnir við Kárahnjúkavirkjun verði keyptir, sem aðstaða fyrir Skrímsladeild Sjálfstæðisflokksins
23.8.2009 12:39:24
Erlingur Þ Nú birtist enn ein greinin eftir Kjartan Gunnarson í Mbl. í dag.
Þar fer vandamálið í hnotskurn. Sennilegast trúir Kjartan sjálfur eigin lygi.
Það er skilgreint af geðlæknum, sem geðveiki á háu stigi.
Það er helsta vandamál Skrímsladeildar Sjálfstæðisflokksins, hópsálargeðveiki og skortur á heilbrigðri sjálfsgagnrýni, sem er jú eina leiðin til almenns þroska.
Öll gagnrýnin hugsun, hvað þá sjálfsgagnrýni, hefur ekki verið leyfð innan Valhallar í nokkra áratugi.
Skrifa ummæli